Piet Oudolfs 16 favoriete planten

Piet Oudolf vond deze spectaculaire variëteit in zijn tuin; twee totaal verschillende actaeas hadden elkaar zonder zijn inbreng gevonden. Deze kruising heeft fijne, donkere stelen en knikkende aren met witte, geurende bloempjes. Geplant op schaduwrijke plekken, trakteert ze je op vuurwerk. In het wild groeien deze planten in vochtige bossen of ravijnen, in tuinen kunnen ze veel zon verdragen, mits de grond niet uitdroogt. Alle actaea zijn sterk geurend om bestuivers in de herfst aan te trekken. Om het sprankelende effect te versterken plaats je de plant tussen of achter contrasterende planten. Het lage varenachtige gebladerte van de Polemonium is bijvoorbeeld een mooie combinatie.

We kennen allemaal de ‘lolly’-alliums die in het late voorjaar dramatisch uit tuinen ontspruiten. Deze cultivar is minder dramatisch en gedraagt zich meer als een vaste plant. Ze bloeit later, is betrouwbaar en gestaag zal zich een dichte bladermassa vormen met vele uitbundige in bolletjes gevatte roze bloemen. Deze zomerse schoonheid behoudt zijn kleur in de herfst en de vervaagde, papierachtige bloemen behouden de hele winter hun vorm. Het is een plant die in veel van Piet Oudolfs ontwerpen terug te vinden is vanwege de speelse vorm.

Oudolf vond deze cultivar 25 jaar geleden in zijn tuin en betoverd door de vorm en kleur koos hij ervoor om hem op de markt te brengen. Een must-have voor iedere tuinier, en een ouderwetse plant die bij geluk is herrezen uit de vergetelheid. Het aantrekkelijke, glanzende en ondiep ingesprongen blad vormt een geweldig paar met de origami-speldenkussenvormige bloemen – zet het elegante bloemetje gerust in een vaas om te kunnen bewonderen. De plant kan na de bloei in het voorjaar in zijn geheel, inclusief blad, worden teruggesnoeid. Binnen enkele weken verschijnen er nieuwe bladeren en bloemen.

Deze plant werd een hit toen Piet Oudolf hem in 1992 introduceerde tijdens de Nederlandse Floriade. Een geslacht dat nauw verwant is aan tijm en munt, en een vriendelijke lage plant voor op een zonnige plek. Haar belangrijkste kenmerk is de lange bloemstengel, waarop zich een luchtige bloeiwijze vormt. Deze is gevuld met kleine blauwgroene blaadjes en eindeloos bloeiende ‘wolken’ van lichtblauwe bloemen. De bloemen kleuren in de herfst naar een warme lavendelkleur. Als er één plant is die naar pepermunt ruikt, dan is het deze wel. Een aftreksel van de gedroogde bladeren, verzameld rond juli, maakt een aangename, opwekkende thee die de maag kalmeert.

Deze vroege bloeier verwelkomt de lente met zijn verlegen gele bloemen. Een zegen voor de vroege hommels en een waardplant voor vlinders. Boven het frisgroene gebladerte brengen de knikkende bloemen geluk in uw aanplant. Van de vele verschillende Geums in Europa is dit Oudolfs favoriet, hij gebruikte het in de Lurie Gardens in Chicago. Deze plant was eens te vinden in de lang vervlogen Europese oerbossen. Hoewel de plant in het wild vooral dicht bij beekjes en bronnen groeit, is het een bijzonder makkelijke tuinplant. Met een beetje geluk bloeit hij in de herfst een tweede keer.

Jacobsladders behoren tot dezelfde familie als de phloxen. Polemonium ‘Heaven Scent’ is een prachtige cultivar. Het donkerpaarse blad komt in de lente tevoorschijn waarna zich langzaam de blauwpaarse bloemen gaan vormen. Polemonium zou naar druiven ruiken – net zoals in de hemel? Wilde bijen zijn er in ieder geval dol op en laven zich na de winter aan de vroege nectar. Pas op: katten voelen zich vooral aangetrokken tot jongere planten en kunnen op sommige bladeren gaan kauwen.

Deze plant komt oorspronkelijk uit Nederland. Peper je tuinontwerp met een wolk vol plofbloemen. Geef haar een zonnige plek en ze zal naar je zwaaien in de wind. De specifieke vorm van de Sanguisorba is een sprekend element in een tuin, het is uniek en onvervangbaar. Piet Oudolf: ‘Kleur is het niet het eerste waarin ik denk – ik spreek geen kleur. Ik kijk naar de vorm van een bloem en hoe die zich zal houden.’

Dit gras wordt veel gebruikt door Oudolf voor het creëren van een matrix in het tuinontwerp. Als een moeder op de achtergrond, vormt ze de basis die andere planten ruimte geeft en een podium geeft om te schitteren. In het voorjaar verschijnt ze al vroeg en vormt ze bosjes heldergroen, bijna transparant blad. Uit dit gras dat goed halfschaduw verdraagt, zullen in de late zomer en vroege herfst zilverwitte smalle stekels bloeien die later okerbruin worden. Een prachtige combinatie met allerlei tinten paars in de tuin. In dit gras vinden insecten comfortabele schuilplekken; de hommels nestelen zich in het blad om er te overwinteren.

Deze cultivar zag Piet Oudolf tijdens een bezoek aan de kwekerij van Ernst Pagels. Vanwege de vele hommels die rond de plant zwierven en het feit dat Oudolf uit Hummelo kwam, werd besloten de plant ‘Hummelo’ te noemen. Deze Stachys is bijzonder door de lange, eivormige geribbelde bladeren en haar orchideeachtige, puntige bloeiwijze in een diep paarsrood. Gecombineerd met een jong bloeiende Calamintha, of de halmen van Sporobolus ontstaan werkelijk prachtige combinaties.