Veelgezocht:

James Turrell, Roden Crater Sunset

Laatste issue

No. 43 Herfst 2026 15,00

Tatiana Trouvé in Xavier Hufkens

Look Closer no. 2

Artikel

In Look Closer staat één kunstwerk centraal, dat uitnodigt om langer en aandachtiger te kijken. In deze editie bezoeken we de tentoonstelling The Auxiliaries van de Frans-Italiaanse kunstenaar Tatiana Trouvé (1968) bij galerie Xavier Hufkens in Brussel. Piet Bloquiaux laat zien hoe de alledaagse objecten uit haar studio van matrassen tot houten pallets en bierblikjes, het kunstwerk zelf worden.

NE:

Waar kijken we precies naar?

PB:

We zitten hier op een bank, een ‘zitsculptuur’, zoals Tatiana Trouvé die noemt. Als je er van een afstand naar kijkt, herken je wat je ziet: je ziet een matras, met daaronder een houten pallet. En dan zie je nog wat stoffen en een houten kistje. Maar als je wat dichterbij komt, zie je dat het matras eigenlijk van brons is gemaakt, en de stoffen van marmer.

Deze alledaagse voorwerpen, die de kunstenaar in haar atelier gebruikt om kunstwerken te verslepen, te bewaren of te beschermen, deze ‘onzichtbare hulpen’, worden eigenlijk zelf het kunstwerk. De kunstenaar draait daarmee het idee om van waar we naar zouden moeten kijken.

Als je nog wat dichterbij komt, zie je al die schilderachtige details in het werk. Je ziet de patina van de stof, de sporen van slijtage, van iemand die er ooit was, maar er nu niet meer is. En zo gaat de transformatie van het voorwerp verder in het materiaal zelf.

Je ziet dat in het werk van Tatiana de grenzen tussen wat beeldhouwkunst is en wat schilderkunst is, echt vervagen. Tussen wat een sculptuur is en wat geen sculptuur is.

NE:

Je vertelde dat ze matrassen gebruikt om dingen te verslepen. Wat versleept ze daar bijvoorbeeld mee?

PB:

Stenen platen, bijvoorbeeld. Dit zijn de marmeren platen, of in dit geval travertijn, die ze gebruikt om haar werken te maken. En zo ondersteunen deze onzichtbare hulpen haar kunstwerken en worden ze uiteindelijk zelf het kunstwerk.

NE:

Ze noemt ze ‘zitsculpturen’. Maar mogen we er als bezoekers ook echt op zitten?

PB:

Ja, je mag erop zitten. Daar zijn ze voor gemaakt.

NE:

Volgens Tatiana is alles bezield. Alle objecten hebben hun eigen geest. Kun je daar iets meer over vertellen?

PB:

Ze is wat je noemt een animist. Ze gelooft dat alle objecten een eigen geest hebben en gelijk zijn aan elkaar. Dus ze denkt aan de potloden waarmee ze werkt, de schoenen die ze draagt. Al deze geanimeerde objecten, waar je normaal gesproken niet naar zou kijken, zijn ook haar onzichtbare hulpen, die ze op een voetstuk plaatst en daarmee tot kunstwerk verheft. Zelfs het bierblikje waaruit ze drinkt als ze aan het schilderen is, dat in zekere zin ook een onzichtbare hulp is, maakt ze in deze tentoonstelling tot een blijvende sculptuur.

NE:

Weet je of die voorwerpen blij zijn dat ze sculpturen zijn geworden?

PB:

Ik ben zelf geen animist, dus ik weet niet of ze blij zijn. Ik praat niet met ze. Maar ik denk dat als ik een bierblikje was en ineens als bronzen object in een galerie zou staan, ik heel blij zou zijn.

Tatiana Trouvé | foto: Hélène Pambrun & Thomas Merle, met dank aan de kunstenaar
Fig 1. Tatiana Trouvé | foto: Hélène Pambrun & Thomas Merle, met dank aan de kunstenaar

Over de kunstenaar

Tatiana Trouvé (1968) is een Frans-Italiaanse kunstenaar, geboren in Cosenza, Italië, opgegroeid in Dakar, Senegal. Momenteel woont en werkt ze in Parijs. In haar sculpturen, tekeningen en installaties onderzoekt ze onze ervaring van tijd, ruimte en herinnering. Alledaagse voorwerpen veranderen in haar handen van vorm en betekenis, waarbij de grens tussen werkelijkheid en verbeelding vervaagt. Haar werk was onder meer te zien in het Centre Pompidou in Parijs en het Palazzo Grassi in Venetië. In 2007 ontving ze de prestigieuze Prix Marcel Duchamp.

De tentoonstelling The Auxiliaries van Tatiana Trouvé is nog t/m 31 oktober 2026 te zien bij galerie Xavier Hufkens (St-Georges) in Brussel.

Recente verhalen