Gids: Biënnale van Venetië 2026

Curator en kunstenaar Jacquill G. Basdew deelt zijn vijf tips voor de Biënnale van Venetië 2026

‘Wat me tijdens deze biënnale sterk bezighield, was de vraag wat kunstenaars vandaag proberen zichtbaar te maken in een tijd van enorme mondiale onrust, constante digitale verbondenheid en verschuivende machtsverhoudingen. Welke stemmen krijgen ruimte, welke perspectieven worden nog altijd gemarginaliseerd, en welke landen durven kunstenaars echt de vrijheid te geven om een eerlijk en complex verhaal naar buiten te brengen?’
Fig 1. Buitenzicht op het centrale paviljoen van de Giardini tijdens de 61e Internationale Kunsttentoonstelling – La Biennale di Venezia, “In Minor Keys.” Foto door Andrea Avezzu. Met dank aan La Biennale di Venezia.

Kaloki Nyamai

Central Pavilion / Arsenale
Fig 2. Kaloki Nyamai, Nenda ulika kewone, 2023, Galerie Barbara Thumm
Central Pavilion / Arsenale

Eerder dit jaar sprak ik al over Kaloki Nyamai’s werk en zijn deelname aan de Biënnale van Venetië, maar eenmaal daar heeft het me alsnog compleet omvergeblazen. Zijn monumentale textielwerken brengen herinnering, voorouderlijke kennis en collectieve identiteit samen in een beeldtaal die tegelijk persoonlijk en politiek aanvoelt. Ook bijzonder is hoe sterk de Keniaanse aanwezigheid dit jaar binnen de Biënnale voelbaar is – en vooral hoe overtuigend dat werk zelf is.

 

Wangechi Mutu

Fig 3. Wangechi Mutu, Yo Mama, 2003 | The Judith Rothschild Foundation Contemporary Drawings Collection

Wangechi Mutu

Central Pavilion / Arsenale

Wangechi Mutu laat opnieuw zien hoe krachtig die Keniaanse aanwezigheid binnen deze Biënnale is. Haar werk beweegt tussen mythologie, ecologie, spiritualiteit en diaspora, en doet dat met een vanzelfsprekendheid die zeldzaam is. De nieuwe sculpturale installaties voelen bijna tijdloos aan, alsof ze afkomstig zijn uit een verleden én een toekomst die nog vorm moet krijgen. Bij de Biënnale presenteert ze In The End, Where All began, EdEN.

 

Lorna Simpson | Third Person

Punta della Dogana
Fig 4. Lorna Simpson, Tried by Fire, 2017, uit: Lorna Simpson, Third Person, 2026 | © Palazzo Grassi, Pinault Collection, foto: James Wang
Punta della Dogana

Lorna Simpson komt in Punta della Dogana volledig tot haar recht. Third Person, te zien in deze Venetiaanse locatie van de Pinault Collection, behoort voor mij tot de sterkste presentaties buiten de Giardini en de Arsenale. Simpson schakelt overtuigend tussen fotografie, schilderkunst, collage, sculptuur en film, terwijl thema’s als herinnering, ras, archief en verdwijnen voortdurend in elkaar grijpen.

 

The Only True Protest Is Beauty

Fig 5. Een installatieoverzicht van de eerste tentoonstelling van Fondazione Dries Van Noten, The Only True Protest is Beauty.

The Only True Protest Is Beauty

Palazzo Pisani Moretta

Een scherpe en intentioneel gecureerde tentoonstelling binnen de nieuwe Fondazione Dries Van Noten, die tijdens de Biënnale opent in Palazzo Pisani Moretta. De presentatie benadert schoonheid niet als escapisme, maar als een geladen ervaring die ruimte maakt voor emotie, materialiteit en menselijke intensiteit. Ook de manier waarop het historische Venetiaanse palazzo in het geheel wordt opgenomen, is prachtig.

 

Ruin

German Pavilion
Fig 6. Henrike Naumann, The Home Front, 2026. Ph. Jens Ziehe.
German Pavilion

Een van de meest urgente bijdragen aan deze Biënnale. In het Duitse paviljoen brengen Sung Tieu en Henrike Naumann onder de titel Ruin een gelaagde reflectie op architectuur, migratie, uitsluiting en geheugen. Vooral in het werk van Tieu wordt voelbaar hoe persoonlijke geschiedenis en grotere machtsstructuren in elkaar grijpen – en hoe menselijke waardigheid onder druk komt te staan binnen nationale en institutionele verhalen.

 

De Biënnale van Venetië vindt plaats tot en met 22 november 2026, labiennale.org.

Recente verhalen