BREAKING #314 | REISDAGBOEK
Van het onvergetelijke hotel Dorp in Kaapstad door de felgekleurde straten van de wijk Bo-Kaap naar de N1 voor een autotocht van zes uur naar de Karoo. Vierhonderd kilometer rechtdoor, dan linksaf, het onbewaakte spoor over, vijftig kilometer rechtdoor tot aan de hoofdweg van het dorp Prince Albert. Daar linksaf, om na tweehonderd meter het pad op te draaien van hotel Dennehof.
De N1: voorbij de stedelijke ring dendert er vooral vrachtverkeer op de snelweg met tegenliggers op de rechterbaan. We rijden de uitgestrekte leegte in, ondergaan een landschappelijke schaal die zo onbegrensd is en een land zo oud dat we ons de leefwereld van dino’s kunnen voorstellen. Het is april. Het begin van de koude maanden in Zuid-Afrika. Weg met die strakblauwe lucht.
Nevels die tussen de bergkammen hangen als in de Highlands. Dramatische luchtpartijen waarbij die van Turner flauw afsteken. Wolken die afdrukken maken op de aangelichte flanken van de bergkammen en een weergaloze namiddagzon waarin rotsen lijken op te lossen in een oranje zinsbegoocheling. Achter elke berg ligt een nieuwe hallucinatie die ons uitgelaten maakt.
Na de leegte is er bij aankomst het geluk van de stilte. De volgende dag gaan we naar Swartberge met de absolute kenner van dit gebied, dr. Sue Milton-Dean. Haar kennis gaat terug tot vijfhonderd miljoen jaar geleden. Ze duidt alle aardlagen. Van elke plant weet ze waarom die waar staat. In haar kwekerij staan vijfhonderd inheemse plantsoorten opgekweekt in de schaduw van oude bomen.
Swartberge is een bergrug in de Kaapse Plooigordel, die van het oosten naar het westen van Zuid-Afrika loopt. De officiële uitleg van waar we zijn. Want op de plek zelf word je volledig omringd door aardlagen die honderden meters omhoog zijn opgestuwd en opgekruld – melted earth: rots gesmolten als glas. Een baarmoeder waarin kristalhelder water ruist.




















