Steve MᶜQueen

Steve McQueen (1969) woont en werkt in Londen en Amsterdam. Hij brak in de jaren negentig door met experimentele films en video-installaties en won in 1999 de Turner Prize. Later volgden speelfilms als Hunger, Shame, 12 Years a Slave, Widows en Blitz. Macht, kwetsbaarheid, geschiedenis en het menselijk lichaam keren steeds terug in zijn werk. In 2020 werd hij in het Verenigd Koninkrijk geridderd voor zijn verdiensten voor film en kunst.

McQueen gebruikt bewegend beeld om zowel persoonlijke als collectieve ervaringen te onderzoeken. In zijn films en installaties weet hij complexe emoties terug te brengen tot iets opvallend direct: ‘I want to put the public in a situation where everyone becomes acutely sensitive to themselves, to their body and respiration,’ zei hij daarover. Die verhoogde lichamelijke bewustwording staat centraal in zijn werk en in deze tentoonstelling. De schaal, het geluid, het licht en zelfs de afstand tussen kijker en projectie zijn van groot belang: je kijkt niet alleen naar zijn werk – je stapt er als het ware in. In die zin gaan zijn films evenzeer over ruimte en het lichaam als over beeld, en wordt zijn werk bijna sculpturaal.