Li’s Forecast #6
Potten en pannen
What’s in a name? Zowel Gupta als Gupta wijden hun creatieve praktijk aan het observeren van het doodgewone Indiase huishouden en diens glanzende potten en pannen, en reflecteren op de transformatie en traditie van de cultuur. Ze tonen hun artistieke relevantie en economische ambivalentie. De een gebruikt de objecten zoals ze zijn, verzamelt ze als een ode aan de normaliteit en weerspiegelt daarmee de schoonheid van het prozaïsche. De ander herontwerpt het keukengerei vanuit de bron, onderzoekt het met een kritisch oog en bewijst zodoende de esthetiek van bruikbaarheid. De een gedijt bij accumulatie, de ander excelleert door acceptatie. Beiden groeien door de kracht van traditie.
Subodh Gupta (1964), ook wel ‘de Damien Hirst van Delhi’ genoemd, is een wereldberoemde kunstenaar die de iconen van zijn land transformeerde in symbolische installaties, als een visuele echo van files met toeterende vespa’s en sputterende riksja’s. Gunjan Gupta (1974) is ondertussen op weg om een bekende ontwerper te worden, erkend door de creatieve gemeenschap. Subodh was de eerste kunstenaar uit India die inheemse materialen en objecten gebruikte. Trouw aan zijn afkomst kiest hij alledaagse objecten die voortkomen uit armoede. Gunjan blijft dicht bij haar afkomst door te refereren aan de herinneringen aan haar moeder, met een nostalgie voor de feestelijke, huisgemaakte gerechten uit haar jeugd.
‘Ze wekt het verlangen om met aandacht te koken en thee te drinken, en maakt deze processen mogelijk met haar eenvoudige maar verleidelijke gereedschappen’





















