Een ode aan de middagpauze
Lunchen in stijl in The White Room
Asma el Ghalbzouri schuift aan bij een lunch in The White Room in het Anantara Grand Hotel Krasnapolsky Amsterdam, waar ze omringd wordt door kunst en gefêteerd op eetbare kunstwerkjes van chef-kok Tristan de Boer.
Dat we bij See All This eten zien als meer dan simpelweg een dagelijkse noodzaak mag duidelijk zijn. Eten is een moment van aandacht en van samenzijn, van zorg besteden aan ingrediënten, koken, en – als het even kan – urenlang tafelen. Want tafel is zelden slechts een tafel, het is vaak een podium voor gesprekken, herinneringen maken en kleine vormen van zorg. Niet voor niets maakten we een heel nummer met het thema Cooking is Caring (#40), een editie waarin de kunst van het hosten, koken en samenkomen centraal staat, en dat bovendien is genomineerd voor een SPD 61 Medal, een internationale prijs voor redactionele content. Juist daarom voelde een lunchtasting bij The White Room in het Anantara Grand Hotel Krasnapolsky Amsterdam als de ultieme traktatie.
Op uitnodiging schuif ik aan om het nieuwe lentemenu van chef-kok Tristan de Boer te proeven, en wat zich ontvouwt, is veel meer dan een seizoensupdate. Het was een zorgvuldig opgebouwde ode aan de lunch, een pleidooi voor het middaguur als een moment dat meer mag zijn dan een haastige onderbreking tussen afspraken door.
En terecht. De lunch verdient glansrijke rehabilitatie. Of het nu gaat om een snel broodje op een drukke werkdag, een warme maaltijd zoals we die in veel culturen gewend zijn, of een uitgebreide tafel met meerdere gangen: met een beetje tijd en aandacht kan een lunch zomaar een verwennerij worden. Een onderbreking in stijl. Een kleine daad van beschaving, midden op de dag.
Laat dat gerust aan De Boer over, die die gedachtegang in The White Room vertaalt naar een reeks elegante gerechten die de lente voelbaar maken. Op tafel verschenen mooie combinaties van langoustine en mango, de eerste asperges van het seizoen, perfect gegrilde kip- en lamsspiesjes, frisse accenten, mooie sauzen, en bovenal: balans.
Er is iets onweerstaanbaars aan een verfijnd restaurant in een hotel. Het heeft een air van internationale allure, alsof je voor even een andere versie van de stad binnenstapt
Ook de begeleidende dranken stellen niet teleur: van een uitstekende champagne tot zorgvuldig gekozen wijnen, en mocktails die net precies bravoure hebben om memorabel te worden. Een hazelnoot-pandan-cocktail? Ik dronk er twee. Geen greintje spijt.
Ongetwijfeld is het ook de setting. Er is iets onweerstaanbaars aan een verfijnd restaurant in een hotel. Het heeft een air van internationale allure, alsof je voor even een andere versie van de stad binnenstapt. The White Room, in het hart van Amsterdam, heeft precies dat effect. Je stapt naar buiten en staat weer op de Dam, maar net iets lichter, net iets meer gevoed dan alleen lichamelijk. Want goed eten doet uiteindelijk wat kunst ook doet: het tilt je even op.
The White Room, geopend in 1885 als De Witte Zaal, is een van de oudste eetzalen van Amsterdam. De ruimte, met kunstwerken van Auguste Jean-Baptiste Graux, wordt gekenmerkt door witgouden ornamenten, handgeschilderde fresco’s en originele architectonische details. De zaal is een rijksmonument en het restaurant heeft sinds 2017 een Michelinster.




















