Vivian Suter

In de regenwouden van Guatemala schildert Vivian Suter (1949) tot lang na zonsondergang, zonder elektrisch licht. ‘Ik weet eigenlijk pas hoe ze eruitzien als ik ze in het licht zie.’ Haar monumentale, ongespannen doeken vullen de Elleboogkerk als een labyrint waarin schilderkunst, landschap en toeval in elkaar overvloeien.

Suter, geboren in Buenos Aires, beklimt vanuit haar woning in de Guatemalteekse jungle dagelijks 120 stenen treden naar haar eenkameratelier, waar ze met brede, expressieve streken verf op het doek aanbrengt. Haar werkwijze doet denken aan die van Helen Frankenthaler, die haar doeken op de vloer schilderde en pas achteraf boven- en onderkant bepaalde: ook bij Suter ligt de oriëntatie van een werk nooit meteen vast. De expositie in de Elleboogkerk loopt gelijk op met Frankenthaler / Judd in Kunsthal KAdE zelf.

Afbeelding: Vivian Suter, Disco, in Carré d’Art – Museum of Contemporary Art in Nîmes, 2026