Signac

Stippen die op afstand samensmelten tot licht, beweging en kleur. Paul Signac (1863–1935) bouwde voort op Seurats pointillisme en werd de drijvende kracht achter het neo-impressionisme. Meer dan negentig werken van Signac en tijdgenoten tonen de schilder tegelijk als kunstenaar, theoreticus en onvermoeibare vernieuwer.

Naast schilderijen als Le Port au soleil couchant, Opus 236 en Le port de Rotterdam – geschilderd tijdens een bezoek aan de stad – toont de tentoonstelling werk van tijdgenoten als Henri-Edmond Cross, Maximilien Luce, Camille Pissarro en Jan Toorop, die laten zien hoe het neo-impressionisme zich over Europa verspreidde. De presentatie kwam tot stand in samenwerking met Museum Barberini in Potsdam en belicht Signac ook als schrijver en mentor die Seurats pointillisme verder doordacht. Complementaire kleuren versterken elkaar er tot een schilderkunst die evenzeer op wetenschap als op gevoel steunt.