Robin Wen & Bobbi Essers

Bobbi Essers (2000) en Robin Wen  (1994) onderzoeken, ieder vanuit hun eigen medium, hoe vrijheid zich laat vastleggen. Essers schildert in olieverf en laat identiteit vervagen: details als een schouder, een oorbel of een omhelzing nemen het over, waardoor gender en persoon opzettelijk ongrijpbaar blijven. Wen legt zijn generatie vast met balpen op papier: zijn hyperrealistische, blauwgetinte tekeningen van nachtelijke feesten benadrukken met lege ruimtes en anonieme lichamen diezelfde vluchtigheid. Door zorgvuldig te kiezen wat ze tonen, en vooral wat ze weglaten, zeggen hun verstilde, filmische beelden meer dan ze laten zien: fragmenten met opzettelijk open eindjes. Die fascinatie voor het ogenblik waarop de tijd lijkt stil te staan vormt de rode draad van Nothing Makes Me Feel As Good, een titel die verwijst naar een van Essers’ schilderijen.

Afbeelding: Bobbi Essers, Nothing makes me feel as good, 2025