Base Line

Ter gelegenheid van het 200-jarig bestaan van het Koninklijk Conservatorium brengt Base Line – Music Meets Art beeld en geluid samen. Voor het eerst in decennia is opnieuw een deel van de bijzondere collectie muziekinstrumenten te zien – en, voor de gelegenheid, ook te horen. Een selectie uit duizenden instrumenten uit uiteenlopende periodes en werelddelen krijgt haar stem terug, van een achttiende-eeuwse luit tot een negentiende-eeuwse Japanse klankschaal. De tentoonstelling legt dwarsverbanden tussen deze instrumenten en hun verbeelding in de kunst, zoals in De twee hansworsten (1922) van Gino Severini en de prent Rondreizende shamisen-speelster (1891) van Kunichika Toyohara. Ook eigentijds werk is opgenomen: kunstenaars Derrick Ofosu Boateng, Peter de Cupere, Tara Fallaux, Germaine Kruip en Dina Lebbar tonen ieder hun eigen verhouding tot muziek en het multizintuiglijke.

De tentoonstelling geeft daarnaast ruimte aan lang onbelichte verhalen. Zo is werk te zien van de voorheen onbekende kunstenaar Eugenia MacFarlane, die met kleur en vorm beweging, emotie en muziek verbeeldde, onder meer in Afbeelding van muziek van Wagner (1905). Portretten van andere ‘vergeten’ makers brengen onder anderen de Surinaamse componist Majoie Hajary in beeld, de vrouwenrechtenactiviste, uitvinder en pianiste Mary Hallock-Greenewalt, danspionier Lili Green en concertpianist en componist Henriëtte Bosmans, een van de belangrijkste Nederlandse componisten uit de eerste helft van de twintigste eeuw. Centraal staat het fenomeen synesthesie, waarbij zintuigen in elkaar overlopen: kleuren en lijnen verbeelden muziek, en ook bezoekers zonder synesthesie kunnen in de tentoonstelling muziek, dans, geur en kleur tegelijk ervaren.

Afbeelding: Eugenia MacFarlane, Afbeelding van muziek van Wagner, 1901