EKWC@Princessehof

In de eerste solotentoonstelling van de Amerikaanse Linda Swanson (1967) opent ze onze ogen voor de natuurlijke processen van de wereld. Aarde, vuur en water werken samen in haar keramieken werken; vast materiaal smelt, vloeistof stolt en dat wat licht is wordt donker.

Hoewel we steeds meer leren, toont de wereld zich maar beperkt aan ons. Swanson laat zien dat keramiek een samenspel is van de elementen en dat de eindresultaten vaak een totaal onverwachte uitkomst hebben. Dat maakt klei voor Swanson een ideaal medium om ons te verwonderen over de natuur, en de kracht van natuurlijke processen. In de tentoonstelling zijn onder meer zeven werken uit haar serie Spectres (2020) te zien: ‘keramische schilderijen’ waarin ze experimenteert met glazuur, metaaloxiden, hitte en zwaartekracht. In de installatie Hortus (2025) laat ze een laag van poedervormig klei langzaam van vorm veranderen onder invloed van water. Zo speelt Swanson met de natuurlijke cyclus van absorberen en verdampen.

Afbeelding: Linda Swanson, Mineral Bloom, Keramiekmuseum Princessehof, Leeuwarden